Korean Game Suicide: ಮೂರು ಹುಡುಗಿಯರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಒಂದು ಆನ್ಲೈನ್ ಗೇಮ್ ಹೇಗೆ ಮೂರು ಜೀವ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು?
ಗಾಜಿಯಾಬಾದದ ಭಾರತ್ ಸಿಟಿ ಟೌನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಫೆಬ್ರವರಿ 4ರ ಮುಂಜಾನೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗೆ ಏನೋ ಭಯಾನಕ ಸಂಗತಿ ನಡೆಯಿತು. ಒಂಬತ್ತನೇ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಮೂರು ಹುಡುಗಿಯರು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರು. ಪಾಕಿ (12), ಪ್ರಾಚಿ (14), ಮತ್ತು ನಿಷಿಕಾ (16) – ಮೂರು ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರು. ಅವರ ತಂದೆ ಚೇತನ್ ಕುಮಾರ್ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಜೀವ ಮುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ನೀವು ಈಗ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು – ಏನಾಯಿತು? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಗಳ? ಪ್ರೀತಿ ವಿಷಯ? ಹಣದ ತೊಂದರೆ? ಇಲ್ಲ. ಈ ಮಕ್ಕಳು ಸತ್ತದ್ದು ಒಂದು ಕೊರಿಯನ್ ಆನ್ಲೈನ್ ಗೇಮ್ನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ. ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಎಂಟು ಪುಟಗಳ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದು: “ಸಾರಿ ಪಾಪಾ… ನಾವು ಕೊರಿಯನ್ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕೊರಿಯನ್ ನಮ್ಮ ಜೀವ. ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಅದರಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.”
ಈ ಘಟನೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗೇಮ್ನ ಕಥೆ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಿಜ.
ಈ ‘ಕೊರಿಯನ್ ಲವ್ ಗೇಮ್’ ಎಂದರೇನು?
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಕ್ಕಳು ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಗೇಮ್ ಆಡುತ್ತಾರೆ ಅಂದರೆ ಕ್ಯಾಂಡಿ ಕ್ರಷ್, ಲೂಡೋ, ಅಥವಾ PUBG ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಆದರೆ ಈ ಕೊರಿಯನ್ ಗೇಮ್ಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನ. ಇವು ಗೂಗಲ್ ಪ್ಲೇ ಸ್ಟೋರ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಲಿಂಕ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಗೇಮ್ ಅಲ್ಲ – ಇದು ಒಂದು ‘ಟಾಸ್ಕ್-ಬೇಸ್ಡ್ ಇಂಟರ್ಆಕ್ಟಿವ್ ಗೇಮ್’. ಅಂದರೆ, ಇದು ನಿಮಗೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸಗಳು ತುಂಬಾ ಸರಳ – ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಹಾಡು ಕೇಳು, ಒಂದು K-ಪಾಪ್ ವೀಡಿಯೋ ನೋಡು, ಕೊರಿಯನ್ ಹೆಸರು ಆರಿಸಿಕೋ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೋಜಾಗಿ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಕೊರಿಯನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಡ್ರಾಮಾಗಳು, ಫ್ಯಾಷನ್ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಅಂದಿದ್ದರೆ, ಇದು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ.
ಆದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಈ ಗೇಮ್ ತನ್ನ ಬಣ್ಣ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಟಾಸ್ಕ್ಗಳು ಕಠಿಣವಾಗತ್ತವೆ. “ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು,” “ಮನೆಯವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು,” “ಸ್ಕೂಲ್ಗೆ ಹೋಗಬೇಡ,” ಹೀಗೆ ಹೇಳತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ? ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ – “ನಿನ್ನ ಜೀವ ಮುಗಿಸಿಕೋ.”
ಪೊಲೀಸರ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಗೇಮ್ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 50 ಟಾಸ್ಕ್ಗಳಿವೆ. ಮತ್ತು ಆ ಮೂರು ಹುಡುಗಿಯರು ಫೆಬ್ರವರಿ 4ರಂದು ಅಂತಿಮ ಟಾಸ್ಕ್ ಮುಗಿಸಿದರು.
ಹೀಗೆ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು ಕೊರಿಯನ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದರು
ಈ ಹುಡುಗಿಯರ ಕಥೆ ಕೋವಿಡ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯಿತು. 2020-21ರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಗ, ಸ್ಕೂಲುಗಳು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ, ಆಗ ಈ ಮಕ್ಕಳು ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಗೇಮ್ ಆಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ನಾಲ್ಕು-ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರು ಈ ಗೇಮ್ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು.
ಅವರು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಕೊರಿಯನ್ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು – ಮರಿಯಾ, ಅಲಿಝಾ, ಸಿಂಡಿ. ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು “ಕೊರಿಯನ್ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು – ಕಳೆದ ಎರಡು-ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಊಟ ಮಾಡುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು, ಮಲಗುವುದು – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೂರು ಜನ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರ ತಂದೆ ಹೇಳಿದರು: “ಅವರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು – ‘ಪಾಪಾ, ನಾವು ಕೊರಿಯನ್ ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕೊರಿಯನ್ ನಮ್ಮ ಜೀವ. ಕೊರಿಯನ್ ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವೂ.’ ಆದರೆ ನಾನು ಅವರು ಲೂಡೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಇದು ಒಂದು ಟಾಸ್ಕ್-ಬೇಸ್ಡ್ ಗೇಮ್ ಅಂತ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.”
ಗೇಮ್ನ ಹಿಂದಿನ ಗಾಢ ಸತ್ಯ
ಈ ಗೇಮ್ ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಇದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತನ್ನ ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತದೆ – ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಶೇಷ, ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಮುಖ್ಯವಾದವರು.
ನೈಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಕ್ಕಳು. ಆದರೆ ಗೇಮ್ನಲ್ಲಿ ಅವರು “ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು”. ಕೊರಿಯನ್ ನಟರು, ಸಂಗೀತಗಾರರು ಅವರನ್ನು “ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ” (ಗೇಮ್ನಲ್ಲಿ). ಈ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಜಗತ್ತು ನೈಜ ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣತೊಡಗುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಗೇಮ್ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ. “ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ,” “ನಿನ್ನ ಮನೆಯವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ,” “ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಅದನ್ನು ನಂಬತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಮೂರು ಹುಡುಗಿಯರ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೂಸೈಡ್ ನೋಟ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದು: “ನಾವು ಒಬ್ಬ ಕೊರಿಯನ್ ಅನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದೀರಿ. ನಾವು ಇಂತಹದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.”
ಅವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಂಬಿದ್ದರು – ಅವರು ಭಾರತೀಯರಲ್ಲ, ಕೊರಿಯನ್ನರು ಎಂದು.
ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೂಡ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿತು
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಹುಡುಗಿಯರು ಕೇವಲ ಗೇಮ್ನಿಂದಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು.
ಅವರ ತಂದೆ ಷೇರು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಾಲದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದವು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡ. ಅವರ ಅಣ್ಣ ವಿಶೇಷ ಅಗತ್ಯತೆಗಳುಳ್ಳ ಮಗು, ಅದರಿಂದ ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚು ಖರ್ಚು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜಗಳಗಳು ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು – ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಫೋನ್ ಬಳಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ.
ಕೊನೆಗೆ, 15 ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅವರ ತಂದೆ ಅವರ ಫೋನ್ಗಳನ್ನು ಮಾರಿದರು – ಅದರಿಂದ ಬಂದ ಹಣದಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟಿದರು. ಈ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಅದು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಅವರ ಸೂಸೈಡ್ ನೋಟ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಾಕ್ಯ ಇದೆ: “ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದೇವೆಯೇ?”
ಅಂದರೆ, ಗೇಮ್ ಒಂದು ಕಾರಣ. ಆದರೆ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ, ಒತ್ತಡ, ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಈ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಯಾಕೆ ಮಕ್ಕಳು ಈ ರೀತಿಯ ಗೇಮ್ಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ?
ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ – ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಪರಿಚಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಫೋನ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ? ಯಾಕೆ?
ಒಂದು, ಏಕಾಂತತೆ: ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳು ತುಂಬಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲು ನಾವು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, 10-15 ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ. ಈಗ? ಫ್ಲ್ಯಾಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಲ್ಲ, ಸಂಗಡಿಗರಿಲ್ಲ. ಆಗ ಫೋನ್ ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುತ್ತದೆ.
ಎರಡು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ: ತಾಯಿ-ತಂದೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಆರಾಮಿಲ್ಲ – “ಸ್ಟಡಿ ಮಾಡು,” “ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಮುಗಿಸು,” “ಟ್ಯೂಷನ್ಗೆ ಹೋಗು” ಎಂದು ಮಾತ್ರ. ಮಗುವಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಸಮಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ಮಗು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ? ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ (ಅಥವಾ ಕೇಳುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ).
ಮೂರು, ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಆಕರ್ಷಣೆ: ಕೊರಿಯನ್ ಡ್ರಾಮಾಗಳು, K-ಪಾಪ್, ಫ್ಯಾಷನ್ – ಇವು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು “ಪರಿಪೂರ್ಣ” ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಅದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ನಾಲ್ಕು, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿರುವುದು: ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮಗು ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನಾವು “ಏನಿಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸು ಬಲಗೊಳಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಮನೋವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಅವಮಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ನಡುವೆ ಮಗುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ.
ತಾಯಂದಿರು, ತಂದೆಗಳು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಈಗ ನೀವು ಹೆದರಿಹೋಗಿರಬಹುದು – “ನಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೂ ಈ ರೀತಿಯಾಗಬಹುದೇ?” ಪ್ಯಾನಿಕ್ ಆಗಬೇಡಿ. ಆದರೆ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಿ.
ಫೋನ್ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಉತ್ತರವಲ್ಲ: ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಫೋನ್ ಮಾರಿದರು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗಲಿಲ್ಲ – ಬದಲಾಗಿ ದುರಂತ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಮಗು ಈಗಾಗಲೇ ಅದಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯಸ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಷ್ಟೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಮಾದಕ ವ್ಯಸನದಂತೆ – ಸ್ಪೋಟಕದಂತೆ.
ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದುದು:
- ಮೊದಲೇ ಗಮನಿಸಿ: ನಿಮ್ಮ ಮಗು ದಿನವಿಡೀ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿರುತ್ತದೆಯೇ? ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಡಲು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಇವೆಲ್ಲಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಸಂಕೇತಗಳು.
- ಮಾತನಾಡಿ, ಕೇಳಿ: “ಫೋನ್ ಬಿಡು” ಎಂದು ಕೂಗುವ ಬದಲು, ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಿ. “ನೀನು ಏನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಏನು ಆಕರ್ಷಣೆ? ಏನು ಖುಷಿ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿ. ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅಲ್ಲ – ನಿಜವಾದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ.
- ಸಮಯ ಕೊಡಿ: ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಿರಿ. ಫೋನ್ ಇಲ್ಲದೆ – ನಿಮ್ಮ ಫೋನ್ ಕೂಡ ಇಲ್ಲದೆ. ಒಟ್ಟಿಗೆ ತಿನ್ನಿರಿ, ಮಾತನಾಡಿರಿ, ನಗಿರಿ. ಮಗು ಏನೋ ಹೇಳಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಕೇಳಿ.
- ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿ, ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ: “ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಮಾತ್ರ ಫೋನ್” ಎಂದು ನಿಯಮ ಮಾಡಿ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು, ಮಗುವಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಿ ಏಕೆ. “ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ,” “ನಿನ್ನ ನಿದ್ರೆಗೆ ತೊಂದರೆ,” “ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ” ಎಂದು ಹೇಳಿ.
- ಬದಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕೊಡಿ: ಫೋನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಬದಲಾಗಿ ಏನು? ಮಗುವನ್ನು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಸಂಗೀತ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಬೈಕ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ, ಮನೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಿಸಿ. ಮಗುವಿಗೆ ನೈಜ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯ ಅನುಭವಗಳು ಬೇಕು.
- ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮ ಮಗು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನೋಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೆ – ದಯವಿಟ್ಟು ಮನೋವೈದ್ಯರ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅವಮಾನವಿಲ್ಲ.
- ಫೋನ್ ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್ಗಳು ಬದಲಾಯಿಸಿ: ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ, ಗೂಗಲ್ ಪ್ಲೇ ಸ್ಟೋರ್ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಆ್ಯಪ್ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ. ಈ ರೀತಿಯ ಹಾನಿಕಾರಕ ಗೇಮ್ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಟೋರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಇದು ಕೇವಲ ತಾಯಂದಿರ ಮತ್ತು ತಂದೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಲ್ಲ. ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಜವಾಬ್ದಾರರು.
ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ: ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಏನೋ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅನಿಸಿದರೆ – ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಫೋನ್ನಲ್ಲೇ, ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ – ದಯವಿಟ್ಟು ಅವರ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಹೇಳಿ. “ಸ್ನಿಚಿಂಗ್” ಅಲ್ಲ ಇದು – ಇದು ಒಬ್ಬರ ಜೀವ ಉಳಿಸುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ: ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ – ದುಃಖ, ಒತ್ತಡ, ಏಕಾಂತತೆ – ಇವು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ – ಅದು ಶಕ್ತಿ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಈ ಮೂರು ಹುಡುಗಿಯರ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ನಾವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ – ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೈಜ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಫೋನ್ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ಆನ್ಲೈನ್ ಗೇಮ್ಗಳು ಕೆಟ್ಟವಲ್ಲ. ಕೊರಿಯನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಷ್ಟಪಡುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅತಿ ಎಲ್ಲಾದರಲ್ಲೂ ಅಪಾಯ. ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆ ಮಿತಿ ಅರ್ಥವಾಗಲು ನಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಬೇಕು.
ನಿಷಿಕಾ, ಪ್ರಾಚಿ, ಮತ್ತು ಪಾಕಿ ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ಕಥೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಹೀಗಾಗದಂತೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ. ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿ. ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ – ಫೋನ್ ಇಲ್ಲದೆ, ತೀರ್ಪು ಇಲ್ಲದೆ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ. ಅವರಿಗೆ ನೀವು ಇದ್ದೀರಿ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಕೊಡಿ.
ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಿರಿ:
- AASRA ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್: 91-9820466726
- Kiran (ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ) ಹೆಲ್ಪ್ಲೈನ್: 1800-599-0019
ನಿಮ್ಮ ಜೀವ ಬೆಲೆಬಾಳುವುದು. ಮತ್ತು ಯಾರೋ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ – ಯಾವಾಗಲೂ.